Wielkość czcionki

Miejski Szlak Historii Kultury Przemysłowej w Forst (Lausitz)

Miasto Forst (Lausitz) posiada bogatą historię przemysłu, która ma swoje korzenie w długiej przedindustrialnej tradycji regionalnego rzemiosła włókienniczego. Już w XVIII wieku, za rządów Heinricha hrabiego von Brühla (premiera Saksonii, a jednocześnie właściciela państwa stanowego Forst-Brody/Pförten), miasto Forst otrzymało decydujący impuls rozwojowy dzięki utworzeniu manufaktury sukienniczej i lnianej w dawnym pałacu miejskim przy Kirchstraße (zniszczonym w 1945 roku). To tutaj w kolejnych dziesięcioleciach po raz pierwszy w Forst rozwinęła się zorganizowana poza cechami rzemieślniczymi, protoindustrialna, a od 1821 r. również mechaniczna produkcja tekstyliów. W toku industrializacji i związanych z nią osiągnięć technicznych (np. wprowadzenie maszyny parowej), a przede wszystkim dzięki podłączeniu do sieci kolejowej w 1872 r., pod koniec XIX wieku Forst (Lausitz) stało się centrum niemieckiego przemysłu włókienniczego. Miasto, nazywane „niemieckim Manchesterem”, przez wiele dziesięcioleci należało do najważniejszych ośrodków produkcji sukna w Niemczech. W czasie II wojny światowej znaczna część miasta została zniszczona. Niemniej jednak zachowało się wiele świadectw znaczącej architektury przemysłowej, które nadal były wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. Do niemal całkowitego upadku przemysłu włókienniczego, dającego najwięcej miejsc pracy w mieście Forst (Lausitz), doprowadziły ostatecznie zmiany gospodarcze zapoczątkowane przez przemiany polityczne w 1989 roku. Od tego czasu, zwłaszcza w północnej części miasta, wzdłuż młynówki, wiele budynków wcześniej wykorzystywanych do celów przemysłowych, nie jest używanych i jest zagrożonych popadnięciem w ruinę. Aby zachować dziedzictwo architektoniczne, informować o nim i zwrócić na nie większą uwagę, powołano do życia „Szlak Kultury Przemysłowej”.


Prospekt „Miejski Szlak Kultury Przemysłowej w Forst (Lausitz)” jest dostępny w Informacji Turystycznej przy ul. Cottbuser Str. 10, w Informacji Turystycznej „Besucherzentrum” na terenie Wschodnioniemieckiego Ogrodu Różanego, a także w formacie PDF do pobrania poniżej.